W czasie okupacji niemieckiej, naziści nie kryli swoich planów w stosunku do ludności polskiej. Nie tylko chodziło im o zdobycie terytorium, ale i o zniszczenie kultury polskiej oraz biologiczną zagładę narodu polskiego. Częścią składową planu biologicznej zagłady było maksymalne ograniczenie możliwości rozwoju umysłowego polskiej młodzieży. Najbardziej prześladowaną przez okupantów grupą osób była inteligencja, do której zaliczano osoby z wykształceniem średnim oraz wyższym. Uważani oni byli za duże niebezpieczeństwo i przeszkodę w realizacji planów politycznych III Rzeszy oraz ZSRR. Przeprowadzano więc tzw. “czystki” mające na celu ich likwidację np. Sonderaktion Krakau tj. (z niem. „akcja specjalna Kraków”) akcją, która polegała na aresztowaniu przez Niemców 184 osób, głównie profesorów i wykładowców Uniwersytetu Jagiellońskiego, a także Akademii Górniczej.Większość została następnie uwięziona do 8 lutego 1940 w obozie koncentracyjnym w Sachsenhausen. Przynajmniej 20 osób zmarło na skutek ciężkich warunków obozowych lub zostało zamordowanych. Aby zapobiec kształceniu nowych pokoleń inteligencji, zaczęto wprowadzać zmiany w szkolnictwie.Na terenach okupowanych przez III Rzeszę zlikwidowano szkoły wyższe, średnie i powszechne. Szkoły zawodowe i powszechne pozostały jedynie na ziemiach Generalnego Gubernatorstwa. Pierwsze z nich miały przygotowywać robotników do pracy w branżach przemysłowych, gospodarczych czy rolniczych. Z kolei w szkołach powszechnych zakazano nauczania przedmiotów humanistycznych i gimnastyki. W 1940 roku zorganizowano szkoły niemieckie, które uczyły posłuszeństwa wobec zaborcy, czystości i porządku, a także języka niemieckiego, podstawowych obliczeń matematycznych oraz miar i wag. Na obszarze pod okupacją radziecką usunięto ze szkół polskich nauczycieli, dyrektorów i kierowników. Z planu zajęć zlikwidowano religię oraz ograniczono zakres nauczania takich przedmiotów, jak historia, geografia i literatura polska.Wprowadzono także naukę języka rosyjskiego, a cały system edukacji wzorowany był na modelu radzieckim, w którym pierwszym stopniem kształcenia stało się wychowanie przedszkolne, następnie klasa przygotowawcza, szkoła początkowa oraz niepełna lub pełna szkoła średnia. Organizowano również kursy dla dorosłych, przedpoborowych i analfabetów. Zmiany w oświacie doprowadziły do szybkiego rozwoju tajnego nauczania, które przyciągnęło 1 milion uczniów na poziomie podstawowym, 90 tysięcy na poziomie szkoły średniej, 10 tysięcy na poziomie zawodowym oraz 7 tysięcy studentów. W podziemiu działał między innymi Uniwersytet Ziem Zachodnich, którego szeregi zasilali głównie studenci i wykładowcy Uniwersytetu Poznańskiego. Poosiadał on 4 wydziały, takie jak farmaceutyczny, lekarski, rolny i teologiczny.W 1939 roku powołano także Tajną Organizację Nauczycielską, która organizowała nielegalne zajęcia, pomagała nauczycielom i osadzonym w obozach koncentracyjnych i więzieniach, a także ukrywała poszukiwanych. Nielegalne zajęcia na różnych poziomach wykształcenia określane były mianem Tajnych Kompletów. Młodzież nauczano między innymi takich przedmiotów, jak język polski, geografia czy historia.Tajne nauczanie było bezwzględnie zwalczane przez niemieckie władze okupacyjne – w latach 1939-1945 życie straciło 8,5 tys. polskich nauczycieli. Nauczyciele i uczniowie wiedzieli, że w razie wykrycia groziło im, a nawet właścicielom mieszkań, w których odbywały się komplety, więzienie i obóz koncentracyjny. Brutalne represje stosowane przez okupanta nie powstrzymywały jednak tajnego nauczania.Mimo grożących kar za nielegalne nauczanie większość nauczycieli nie przerwała swej misji i przez cały okres okupacji służyła młodzieży. Tajne komplety, prowadzone na tak wielką skalę na ziemiach polskich, były jedyną tego rodzaju formą oporu w okupowanej Europie.Zgodnie z tradycją naszej szkoły, również w tym roku uczniowie „jedynki” uczcili pamięć nauczycieli pomordowanych w czasie II wojny światowej, składając wiązankę kwiatów pod poświęconym ich pamięci pomnikiem.
